Artikel ED 100 jarig bestaan VV Waalre

WAALRE – Ze vormen al een eeuw het sociale hart van het dorp: Harmonie Juliana, de Vereniging voor de Jeugd en voetbalclub RKVV Waalre.

Laatstgenoemde bestaat op zaterdag 20 juni precies honderd jaar. Een mooi moment voor de huidige voorzitter Paul Lavrijssen (62) en zijn broer (en oud-voorzitter) Toon (71) terug te blikken op de historie van de typische dorpsclub. ,,Buiten de voetbal en de harmonie was er vroeger weinig te doen”, vertelt Toon. ,,Als iemand zich verveelde, kwam hij naar het voetbalveld voor een praatje en een bakje koffie of een pilsje. Tegenwoordig is er zo veel afleiding dat die aanspraak niet meer zo nodig is.”

Individu
Het is een ontwikkeling die ook de individualisering in de hand heeft gewerkt, vindt Paul. ,,Vroeger stond de vereniging in alles voorop, tegenwoordig is het in de eerste plaats de speler, dan het team en dan pas de club.” Dat klinkt alsof het niet goed gaat, maar niets in minder waar. ,,We zijn financieel kerngezond, ons ledental heeft altijd zo rond de 450 geschommeld (nu 400), en we hebben een vaste kern met goede vrijwilligers.” Dat laatste is ook meteen een valkuil. ,,Het draait prima, maar de aanwas van nieuwe mensen is wat minder. We proberen dat op te vangen door de mensen ook buiten het gewone voetbal bij elkaar te brengen.” Toon is zelf ook altijd vrijwilliger geweest.

Hoewel de club van oudsher een mannenbolwerk was, hebben de vrouwen steeds meer hun intrede gedaan. ,,Toen ik verkering kreeg, was mijn vrouw nog nooit op het voetbalveld geweest”, lacht Toon. ,,Maar vanaf dat onze zoon ging spelen, zat ze altijd als eerste in de auto. Tegenwoordig gaan we samen naar het eerste kijken.” Een herkenbare situatie voor Paul: ,,Moeders komen naar het veld als hun kinderen gaan voetballen, sommigen blijven daarna hangen. Inmiddels hebben we twee dames zeventallen en zitten er twee vrouwen in het jeugdbestuur. Ik hoop dat dit zich doorzet naar het grote bestuur.”

Niks aan, opa

Zestig jaar lidmaatschap betekent voor Toon een aaneenschakelijking van hoogtepunten. Op een klein dingetje na. ,,Op de dag dat mijn oudste kleinzoon geboren is, heb ik hem opgegeven als lid. Op zijn zesde ging hij eindelijk voor het eerst naar de training. Na twintig minuten – hij had nog geen bal aangeraakt – stapte hij het veld af met de woorden ‘opa, ik ga naar huis want ik vind er niks aan’. Hij heeft nooit meer gevoetbald.”

Rond de jubileumdatum 20 juni pakken de Zwartwitten flink uit. Op het voorlopige programma staat een jeugdweekend (13 en 14 juni), samen in de kantine naar het Nederlands elftal kijken op de 18de, een ouderensoos met receptie op de 19de en een voetbalactiviteit, gevolgd door spetterend feest voor het hele dorp op de dag zelf. Of de broers nog wensen hebben voor de toekomst? Toon: ,,Als het niet slechter gaat dan nu, dan gaat het goed.”